HERB

Tarcza typu hiszpańskiego. W polu czerwonym, krzyż łaciński srebrny, na którego podstawie skrzyżowane głownie kos o ostrzach i okuciach srebrnych oraz drzewcach złotych, między nimi maiuskuły "K" i "L" złote.
Srebrny krzyż nawiązuje zarówno do wezwania kościoła luborzyckiego - Podniesienia Krzyża Świętego, jak i legendarnego srebrnego krzyża (wielkości człowieka) podarowanego na poczatku XIII wieku przez Leszka Białego, a zrabowanego przez Mongołów w 1241 roku. Skrzyżowane kosy są symbolem racławickiego zwycięstwa i udziału luborzyckich chłopów w insurekcji kościuszkowskiej. Trzy dni (od 1 do 3 kwietnia 1794 roku) obozował w Luborzycy ze swoim wojskiem Tadeusz Kościuszko. W Łuczycach urodził się i mieszkał bohater spod Racławic - Bartosz, za nim za krnąbność został zesłany przez swojego pana do Rzędowic koło Koniuszy. W okresie międzywojennym teren gminy Kocmyrzów Luborzyca był prężnym ośrodkiem ruchu ludowego i wiciowego. W czasie II wojny światowej walczyły tu oddziały BCh i AK. W lipcu i sierpniu 1944 roku ziemie te wchodziły w skład tzw. Rzeczpospolitej Kazimierzowsko-Proszowickiej (Pińczowskiej). Maiuskuły "K" i "L" to pierwsze litery nazwy gminy: Kocmyrzów i Luborzyca. Nawiązują jednocześnie do herbu parafii luborzyckiej, w którym maiuskuły "L" i "M." oznaczają Luborzyca Alma Mater.
Barwa czerwona to kolor królewski (przez pewien czas Kocmyrzów i niektóre wioski były królewszczyznami, stąd częste pobyty na tej ziemi królewskiej pary: Jadwigi i Jagiełły), a także jedna z barw herbu woj. małopolskiego i powiatu ziemskiego krakowskiego; barwa złota, to symbol dostojeństwa, ciepła, światła i bogactwa tych ziem. Barwa złota (żółta) i srebrna (biała) występuje również w herbach woj. małopolskiego i powiatu ziemskiego krakowskiego.