CZY WIESZ ŻE ...

Jednym z pierwszych znanych z imienia Polaków studiujących na Uniwersytecie Paryskim był Andrzej z Łuczyc, który studiował tam prawdopodobnie pomiędzy 1310 a 1317 r. Andrzej z Łuczyc to także jeden z najbliższych współpracowników zasłużonego dla sprawy zjednoczenia Polski arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba Świnki. Jego osoba kilkakrotnie wymieniana jest w bullach ówczesnych papieży. Posiadał on jedną z największych bibliotek prywatnych w XIV- wiecznej Polsce.

Znana z posiadania zamku w Pieskowej Skale możnowładcza rodzina Szafrańców wywodzi się z Łuczyc, które były jej pierwszą posiadłością rodową. Rodzina Szafrańców odgrywała szczególnie ważną rolę w historii Polski zwłaszcza na przełomie XIV i XV wieku. Jej przedstawiciele pełnili wtedy najważniejsze urzędy państwowe min. wojewody krakowskiego.

Imram senior z Czulic jest jednym z dwu polskich rycerzy poległych w bitwie pod Grunwaldem 15 lipca 1410 roku, którego imię wymienia w swoich „Rocznikach Królestwa Polskiego” Jan Długosz.

Najstarsze dokumenty pisane związane z historią naszej gminy, które znajdują się do dnia dzisiejszego na jej terenie, to Księgi Parafialne kościoła w Czulicach. Pierwszy umieszczony w nich zapis pochodzi z roku 1655.

W 1708, a następnie w 1710 roku Karniów i Czulice były przez okres kilku miesięcy nieformalną siedzibą biskupa krakowskiego Kazimierza Łubieńskiego. Przyczyniła się do tego szalejąca w tym czasie w Krakowie epidemia cholery.

Ksiądz Franciszek Minocki jest jedynym w historii duchownym, który sprawował funkcję proboszcza zarówno w kościele w Czulicach (1781-1782) jak i w Luborzycy (1783-1788).

Brygadier Antoni Madaliński, dowódca brygady, której bunt faktycznie rozpoczął działania zbrojne Powstania Kościuszkowskiego, otrzymał awans na stopień generała w Luborzycy -
2 kwietnia 1794 roku.

Z Łuczycami, związała swoje życie najmłodsza córka bohatera bitwy pod Racławicami Bartosza Głowackiego – Justyna, która wyszła za mąż za pochodzącego z tej miejscowości Szymona Błahuta lub Bławuta.

Pierwszym wójtem utworzonej w wyniku reformy samorządowo-administracyjnej z roku 1864 Gminy Luborzyca, był Kajetan Pałetko z Marszowic.
Gminę Luborzyca tworzyły wówczas następujace miejscowości: Luborzyca, Goszyce, Łuczyce, Goszcza, Maciejowice, Marszowice,Pietrzejowice, Sadowie, Wilków, Wiktorowice, Wola Luborzycka.

Pierwszymi polskim żołnierzami, którzy przekroczyli granicę austriacko – rosyjską w nocy z 2/3 sierpnia 1914 w okolicach przejścia granicznego na Baranie, byli członkowie patrolu zwiadowczego wysłanego przez J. Piłsudskiego pod dowództwem majora W. Beliny-Prażmowskiego. Była to słynna w Polsce międzywojennej tzw. „ siódemka Beliny „ . Do niej przyłączył się już po przekroczeniu granicy Edward Dzik - Kleszczyński, młodszy brat ówczesnego właściciela Skrzeszowic – Bogusława.